Традыцыйны дадатак да шмат якіх страваў японскай кухні – напрыклад, да скумбрыі ў місо-соусе «Saba no miso ni», і нават да рамэну і сушы.

Блюдо левантийской кухни – это Иордания, Ливан, Израиль, Ирак, Палестина, Сирия и южная Турция.
Название произошло от леванто-арабского корня «taabil» – смешивать, приправлять.

Традиционно подают как часть мезе.

В Ливане в первую субботу июля отмечают “Ливанский национальный день Табуле”.

Переводится как салат из фасоли: по армянски «фасоль» – «лоби» (լոբի)”

Несмотря на кажущуюся простоту, один из любимых салатов, с очень ярким и богатым вкусом.

Назва «Марынара» найбольш распаўсюджана ў Амерыцы, куды гэты соус завезлі італьянскія эмігранты і дзе ён найбольш папулярны. Сам жа соус родам з Неапалю, і таму ў Італіі, ды і ва ўсім астатнім свеце, яго найчасцей называюць «Неапалітанскі соус» (Napolitana).

Паводле легенды, яго вынайшлі ў XVI стагоддзі кухары на борце неапалітанскіх караблёў, што вярталіся з Амерыкі з грузам яшчэ экзатычных тады памідораў.

Асноўныя складнікі – аліўкавы алей, часнок і/альбо цыбуля і памідор, амаль заўсёды – базілік.

Дарэчы, у Італіі a la marinara – страва з рыбай ці морапрадуктамі, а не соус, так што галоўнае не заблытацца.