У першапачатковым варыянце кесадылья (quesadilla, ад іспанскага «queso» – «сыр») – гэта проста кукурузная тарцілья, складзеная напалам і начыненая сырам, а затым абсмажаная на патэльні.
Цяпер гэта – кулінарны канструктар. Ёсць безліч варыяцый і нюансаў, пра якія – у канцы, а пакуль робім для прыкладу базавую, а таксама з курыным фаршам і гароднінай.
- тарцільі
- курыны фарш – 300 г
- перац салодкі – 1 шт.
- зялёныя перцы падрон – 2 шт.
- цыбуля рэпкавая – 1 вялікая
- сыр – 500 г (можна любы, які добра плавіцца)
- часнок 2-5 зубцоў (на смак)
- соль, перац, спецыі (перац чылі, каляндра, арэгана, базілік, кмен, кардамон, чабор… і г. д.)
Найпростшы набор для базавай кесадыльі:
Акрамя базавай, зробім кесадылью з гароднінай і курыным фаршам.
Гародніна можа быць якая заўгодна – тут можна ўключаць фантазію.
Засяродзімся на перачным смаку: чырвонай папрыцы і падронах, маленькіх іспанскіх зялёных перчыках:
Цыбулю нарэзаць на пёры – так яе смак будзе ярчэйшы.
Рэшту гародніны дробна насекчы:
Курыны фарш абсмажыць да гатовасці, папярчыць і пасаліць, адкласці:
На той жа патэльні (на сценках заўсёды застаецца самы смак) абсмажыць цыбулю да лёгкай залацінкі:
Спалучыць фарш з абсмажанай цыбуляй:
Дадаць дробна нарэзаную папрыку:
Пасаліць, папярчыць, дадаць душаны часнок, засыпаць спецыі:
Пратушыць хвілін 5, каб смакі змяшаліся:
Робім базавую кесадылью.
Трэба браць патэльню, дыяметр якой больш за тарцілью.
Злёгку змазаць патэльню раслінным алеем (зусім крыху), пакласці тарцілью, і на адной з яе палавінак раскласці сыр:
Скласці тарцілью напалам уздоўж мяжы сыру:
Абсмажыць. Калі ніжняя частка зробіцца залацістай, перагарнуць кесадылью і абсмажваць да такога ж залацістага колеру.
Гэта быў базавы варынт. Адкладзем (потым з’ямо), але на гэтым не спынімся. Пачынаем рабіць кесадылью з курыным фаршам і гароднінай.
Дакладна гэтак жа змазаць патэльню раслінным алеем (зусім крыху), пакласці тарцілью і палову пасыпаць сырам:
Паверх сыру раскласці мясную начынку:
Потым яшчэ слой сыру:
Скласці тарцілью напалам уздоўж мяжы начынкі:
Абсмажыць. Калі ніжняя частка зробіцца залацістай, перагарнуць кесадылью і абсмажваць да такога ж залацістага колеру.
Падаваць, нарэзаўшы на сегменты:
Часам кесадыльі не абсмажваюць, а запякаюць у духоўцы.
Зусім адрозна ад усёй астатняй Мескікі да кесадыльі ставяцца ў яе стыліцы – Мехіка.
Нягледзячы на тое, што ва ўсёй краіне сыр – абавязковы кампанент, у сталіцы могуць абсалютна спакойна прыгатаваць кесадылью, напрыклад, з мазгамі і без сыру. І назваць яе «кесадылья з мазгамі» (quesadilla de sesos), хаця, па сутнасці, гэта проста тарцілья з мазгамі…
Сталічныя выкрутасы😏
Як вядома, сняданак без яечні – вартая жалю пародыя на яго.
Таму вынайшлі спецыяльныя кесадыльі для сняданку – з яйкам.
Ну і, натуральна, назвалі гэта «эгадыльяй» (eggadilla, альбо egg-a-dilla).
А існуюць нават дэсертныя кесадыльі – з карамеллю, шакаладам альбо садавінай.
Ну а ў Злучаных Штатах часам робяць кесадылью з ананасам, што забаўляе мексіканцаў, і яны жартам называюць яе «грынга».
У тых жа Штатах прыдумалі на тарцілью выкладваць начынку для піццы, і назвалі гэта (як вы думаеце?)… «Піццадылья»🙃
Зараз ва ўсім свеце кесадылья – гэта кулінарны канструктар, як мы ўжо згадвалі вышэй: можна сустрэць кесадыльі з дадаткамі мёду, інжыру, сыру з блакітнай цвіллю, і г. д, і да т. п.
Але сыр – гэта святое (не для Мехіка, канечне)…
☝️Не блытаць з «сінхранізадай» (sincronizada) – так званай сінхранізаванай кесадыльяй.
Для яе:
- на патэльню кладуць тарцілью (тут цалкам дапушчальна ўзяць пшанічную),
- раскладваюць сыр і начынку (звычайна з шынкай)
- робяць сінхранізацыю (адлюстраванне) – начынку і сыр
- зноў кладуць тарцілью
Абсмажваюць з двух бакоў.
І нічога не складваюць напалам. Для мексіканцаў – прынцыпова: гэта ўжо не кесадылья, а зусім іншая страва.
