Тушэнне ежы (ў Агліі гэта мае назьву сц’ю) – адзін з самых старажытных спосабаў гатавання. У часе раскопак у Японіі навукоўцы знайшлі збаны са слядамі тлушчу разнастайных рыб і… Read more “Англія: Сц’ю (Stew) – на прыкладзе сц’ю з індычкі (Turkey Stew)”

Дэнверскі амлет (які часам называюць яшчэ Паўднёва-заходнім альбо Заходнім амлетам) – класічны амерыканскі сняданак. Паводле адной легенды, дэнверскі амлет прыдумалі ў XIX стагоддзі каўбоі, што ганялі быдла па бяскрайніх раўнінах… Read more “ЗША: Дэнверскі амлет (Denver Omelet)”

У Швецыі запяканка «Спакуса Янсана» — гэта амаль абавязковая страва на калядным («Джульбурд» (Julbord)) і велікодным стале («Поскбюфіе» (Påskbuffé)). Паводле адной з легенд, запяканка атрымала сваю назву… Read more “Швецыя: Бульбяная запяканка «Спакуса Янсана» (Janssons frestelse)”

Нягледзячы на тое, што бігас быў вельмі распаўсюджаны ў сярэднявеччы на ўсёй тэрыторыі Рэчы Паспалітай, ён лічыцца польскай нацыянальнай стравай і неапраўдана падзабыты на абшарах Беларусі і… Read more “Польшча + Беларусь + Літва: Бігас (Bigos, Bigusas)”

Калі пагугліць у інтэрнеце «pasta carbonara», часта ў каментах можна пабачыць абураныя воклічы тыпу «гэта няправільная карбанара!!!» Усё проста: традыцыйны італьянскі рэцэт даволі істотна адрозніваецца ад шматлікіх… Read more “Італія: Паста карбанара (Pasta alla carbonara)”

Венгерскае слова «пёркёльт» паходзіць ад старажытнага слова «pergelt», якое перакладаецца як «смажанае» і ўяўляе з сябе абсмажанае і пратушанае з гароднінай мяса.

Гэта менавіта тая страва, якую ў большасці краін Цэнтральнай Еўропы няправільна называюць «гуляш», у той час як у Венгрыі гуляш – гэта суп.

Правільна абыходзяцца з класіфікацыяй толькі ў Чэхіі і ў Славакіі – там «гуляшовай палеўкай» называюць акурат суп, а тушанае мяса слушна абазначаюць як «пёркёльт».