Первые Блюда
Ящчэ адiн рэцэпт балгарскага супу з фасолi ды сезоннай гародніны – бабовы суп, але па-манастырску.
Інгрэдыенты могуць змяняцца ў залежнасці ад сезону, але база – заўсёды бабы ці фасоля. Можна выкарыстоўваць як адзін гатунак, так і некалькі розных.
Дарэчы, у супах балгарскай манастырскай кухні амаль ніколі нічога не абсмажваюць і нічым не запраўляюць (акрамя воцату). Ну а калі цыбулю і моркву ўсё ж абсмажыць, а суп заправіць ёгуртам, – атрымаецца амаль звычайная боб-чорба.
Можна рабіць з любых бабовых – з сумесі бабоў і фасолі, толькі з бабоў ці толькі з фасолі.
Суп, прыгатаваны выключна са струковой фасолі, кранальна называюць «зелен боб чорба».
Цыбульны суп быў вядомы і папулярны яшчэ ў Рымскай імперыі, таму падобныя супы ёсць шмат у якіх еўрапейскіх кухнях. Напрыклад, тасканская «карабачча» ці чэшская «цыбулачка» – пра тое ж.
Сучасная французская версія гэтага супу, як сцвярджаюць знойдзеныя дакументы, узнікла ў Парыжы ў XVIII стагоддзі з ялавічнага булёну і карамелізаванай цыбулі.
Легенда ж сцвярджае, што суп вынайшаў асабіста кароль Людовік XV. Маўляў, аднойчы яму давялося нечакана заначаваць у сваім паляўнічым доміку. Высветлілася, што з ежы ў яго пад рукой толькі цыбуля, масла і шампанскае. Знаходлівы манарх засамжыў на масле цыбулю, заліў шампанскім і закіпяціў – так і атрымаўся самы першы французскі цыбульны суп.
Рэпутацыя цыбульнага супу была крыху падмочана ў сярэднявеччы. Пах цыбулі добра маскаваў пах алкаголю, і часам несвядомыя, але прыстойныя парыжане ўпотай убабахвалі ў суп кубачак-другі каньячку і без нічога ніякага праводзілі вечар у рэспектабельнай кампаніі. За гэта soupe à l’oignon заслужыў мянушку «суп п’яніц». Кубкамі мы алкаголь уліваць не будзем, але з павагі да традыцыі крыху плюхнем.😉
Тройка найпапулярнейшых чэшскіх супоў, якія можна сустрэць практычна ў кожнай чэшскай забягалаўцы, – гэта часнэчка (česnečka), цыбулачка (cibulačka) і гуляшова палеўка (gulašova polevka).
На пытанне, калі ў Чэхіі з’явілася часнэчка, чэхі адказваюць: «Калі піва з’явілася, тады і часнэчка. На выпадак пахмелля…» Робім высновы!😉
Надзвычай просты традыцыйны суп народнай эстонскай кухні, калі асобна звараная каша разводзіцца малаком.
Нягледзячы на прастату, на выхадзе – мяккі малочны смак, як з ранняга дзяцінства…
Далёка не ўсе ведаюць, што ў знакамітага ўкраінскага баршчу ёсць вегетарыянская версія – рыбны боршч.
Каб смак у рыбнага баршчу атрымаўся яркі і насычаны, пажадана выкарыстоўваць скумбрыю. Якая, дарэчы, раней лавілася ў Чорным моры ў прамысловых маштабах, а ў 70-х гадах мінулага стагоддзя ўзяла і кудысьці знікла.
Але, калі не падабаецца своеасаблівы яркі смак скумбрыі, яе можна замяніць на якую-небудзь іншую рыбу.
«Хурда» – так ва Узбекістане часта называюць розныя супы з рысам.
«Машхурда», адпаведна, – суп з рысам і машам.
Ёсць і іншая версія паходжання назвы: нібыта слова «хурда» паходзіць ад персідскага слова «хурдам» (есці).
Тады «машхурда» перакладаецца як «будзем есці маш». Таксама інфарматыўна.🙂
Суп прыйшоў з уйгурскай кухні. На кухню Узбекістана наогул моцна паўплывала кітайская, а асабліва суседская уйгурская кухня.
Машхурда, як і многія абсмажвальныя супы Сяредняй Азіі, звычайна гатуецца ў казане.
Пры адсутнасці казана цалкам дапушчальна зрабіць абсмажку ў wok на моцным агні, а сам суп ужо гатаваць у рондлі.
У базавым варыянце з гародніны выкарыстоўваюць толькі цыбулю, часнок і рэпу.
Ніжэй – пашыраны варыянт з дадаткам морквы, памідораў і салодкага перцу.
My Pocket CookBook 