Тушэнне ежы (ў Агліі гэта мае назьву сц’ю) – адзін з самых старажытных спосабаў гатавання. У часе раскопак у Японіі навукоўцы знайшлі збаны са слядамі тлушчу разнастайных рыб і малюскаў. І (увага!) посуд гэты належаў да перыяду Дзёмон, г. зн. гэта было амаль 15 000 гадоў таму.😮

Працэс тушэння распаўсюджаны па ўсім свеце і не асабліва змяніўся з тых старажытных часоў. У Францыі ёсць рагу, у Венгрыі – пёркёльт і г. д., і ў кожнай краіне свае цікавыя нюансы.

Ну а англійскі варыянт – адзін з самых лёгкіх, з вельмі простымі інгрэдыентамі.
Для разынкі дадамо чарнасліў (соры за нясмешны жарт😉).

• паляндвіца індычкі – 650 г
• морква – 2 вялікія
• цыбуля рэпкавая – 2 вялікія цыбуліны
• чарнасліў – 140 г
• сок цытрыны
• зеляніна (пятрушка, кроп) – па паўпучка
• соль, перац, спецыі (арэгана, размарын, базілік, чабор і інш.)

---

Моркву нарэзаць на колцы/паўколцы.
Цыбулю нашаткаваць на паўколцы.
Чарнасліў разрэзаць на 2-4 часткі. А можна наогул не рэзаць – як падабаецца.
Індычку парэзаць на кавалкі сярэдняга памеру:

Цыбулю пасераваць да залацістага колеру:

Дадаць моркву і таксама пасераваць да залацістага:

Індычку пасаліць і папярчыць, спырснуць сокам цытрыны і абсмажыць у невялікай колькасці алею амаль да гатовасці:

Перакласці ў рондаль для тушэння, дадаць чарнасліў і спецыі:

Старанна перамяшаць:

Уліць шклянку гарачай вады ці булёну (другое, безумоўна, круцей) і яшчэ лепш перамяшаць:

Адправіць абсмажаную гародніну да індычкі:

Тушыць на павольным агні да гатовасці.
Час ад часу трэба правяраць ваду – яна не павінна выпарыцца.
У канцы спраўдзіць на соль, перац, спецыі і перамяшаць.

Падаваць, пасыпаўшы дробна насечанай зелянінай:

---

Можна рабіць з любой часткі любой птушкі, і нават з цэлай птушкі (калі знойдзеце рондаль пад цэлую адкормленую індычку🦃).

Калі падабаецца зусім салодкі варыянт – пакласці перад тушэннем сталовую лыжку мёду.
Някепска пасуе і дробна нарэзаны яблык.