Слова «фаршмак», як мяркуецца, паходзіць ад нямецкага «Vorgeschmack» – «прадчуванне», альбо ад нямецкага «Vorspeise» – «закуска».

Нягледзячы на нямецкую назву, страва з’явілася ў яўрэйскай супольнасці Усходняй Еўропы – на тэрыторыях Беларусі, Літвы, Польшчы і Расіі.

Фаршмак – адзіная страва яўрэйскай кухні, якая трывала ўвайшла ў савецкія кулінарныя традыцыі. Яго часта падавалі як закуску ў пралетарскіх чарачных.

Дарэчы, падобная страва (вось толькі робяць яе не з салёнай, а з абсмажанай рыбы альбо абсмажанага мяса), вельмі папулярная ў Фінляндыі. Там яе называюць «варшмак» і лічаць сваёй нацыянальнай🙃.

А вось у польскай кухні словам «фаршмак» называюць любую закуску, якую падаюць перад асноўная стравай. Напрыклад, «фаршмак-бульбяная запяканка» – гэта нешта накшталт бульбяной бабкі з мясам і сялёдкай, а «фаршмак люблінскі» – штосьці падобнае да мяснога рагу.

Але мы засяродзімся на класіцы – яўрэйскім фаршмаку з селядца:

• селядзец слабасалёны – 1 сярэдні селядзец альбо 2 філе
• цыбуля рэпкавая – 1 сярэдняя (пажадана чырвоная)
• яйкі – 2 шт.
• яблык – 1/2 сярэдняга памеру
• белы хлеб – 1 луста
• раслінны алей альбо сметанковае масла – 1 ст. л.
• лімонны сок альбо воцат – на смак
• зялёная цыбуля

---

Калі селядзец занадта салёны – вымачыць яго ў малацэ:

У лусты белага хлеба адрэзаць скарынку і замачыць лусту ў малацэ:

Яблык ачысціць ад скуркі і насення.
Яйкі зварыць укрутую:

Селядзец, яечныя бялкі, яблыкі, хлеб і цыбулю пракруціць у мясарубцы тройчы.
А можна проста здрабніць у блендэры:

Дадаць раслінны алей (альбо сметанкова масла) і лімонны сок на смак.
Старанна перамяшаць.

Падаваць на чорным хлебе, пасыпаўшы зялёнай цыбуляй і расцёртымі жаўткамі.

---

Калі патрэбен больш яркі селядцовы смак – бярэм больш селядца, менш вымочваем.
Адпаведна, калі наадварот – бярэм менш селядца, даўжэй вымочваем, і смак будзе больш мяккі.