Эзагелін перакладаецца як «Эза-нявеста».
Паводле легенды, на пачатку ХХ ст. у Анатоліі, у вёсцы Дакуз’ёл недалёка ад Газіянтэпу, жыла дзяўчына Эза. Усе вандроўнікі, праязджаючы праз вёску, захапляліся яе прыгажосцю. Але сужэнскага шчасця знешнасць ёй не прынесла: першы муж Эза, якога яна вельмі кахала, абыходзіўся з ёй жорстка і аддаваў перавагу іншай кабеце. У выніку яны развяліся.
З другім мужам Эза паехала ў Сірыю, дзе жыла ў жабрацтве, са злоснай свякрухай, а потым наогул захварэла і памерла, бо грошай на лекараў не было.
Эза стала турэцкай легендай, а яе прыгажосць і каханне да мужа дагэтуль апяваюць і аплакваюць у народных песнях і папулярных фільмах.
Ну а рэальную Эза звалі Зёхрэ Бозгеік (Зёхрэ перакладаецца як Венера). Нарадзілася яна ў 1909 годзе, у 1936 пераехала ў Сірыю, нарадзіла дзевяць дзяцей і памерла ад сухотаў у 1950-х. Вядома таксама, што адна з дачок Эза, 71-гадовая Джэліле Бозгеік, вярнулася ў родны Газіаянтэп у 2013, ратуючыся ад грамадзянскай вайны.
Пры чым тут суп? Адны кажуць, што легендарная Эза варыла яго, каб залагодзіць свякроўку, іншыя – что проста грошай было мала, вось і гатавалі «сірочы супчык». Цяпер суп Эзагелін традыцыйна падаюць нявестам на вяселлі, а ў некаторых рэгіёнах яго мае зварыць сама нявеста – каб быць каханай і шчаслівай і не паўтарыць гісторыі Эза.
- чырвоная сачавіца – шклянка (не больш за 200 мл)
- рыс – чвэрць шклянкі
- булгур – чвэрць шклянкі
- цыбуліна – адна вялікая
- часнок – 2-4 зубцы
- булён 1.3 – 1.7 л – залежыць ад пажаданай ступені гушчыні
- масла сметанковае – 20 г
- таматавая паста – 1 ст. л.
- мята сухая – 1 ч. л. без горкі
- папрыка молатая – 0,5 ч. л. без горкі
- лімон
- соль, перац, спецыі (чабор, кмен)

Сачавіцу прамыць у халоднай вадзе, пакуль вада не стане празрыстай і не перастане пеніцца.
Рыс і булгур таксама добра прамыць.
Засыпаць булгур, рыс і сачавіцу ў рондаль.
Заліць вадой ці булёнам і варыць да гатовасці рысу і булгуру. Сачавіца да гэтага часу ўжо павінна быць гатовая.
Калі трэба, цалкам дапушчальна даліваць ваду – кансістэнцыя можа быць любой, ад амаль булёну да густога супу-пюрэ. Гэта не мясны булён, у які ваду даліваць нельга НІКОЛІ😈:

Цыбулю парэзаць дробна і абсмажыць на сметанковым масле да залацістага колеру:

Пакласці тамат-пасту, душаны часнок, засыпаць мяту і спецыі (акрамя папрыкі):

Абсмажыць хвіліну-другую да раскрыцця водару спецый:

Дадаць у гатовы суп. Перамяшаць, выключыць і даць хвілін 10 настаяцца пад накрыўкай.
Падаваць з дзелькай цытрыны, пасыпаўшы папрыкай і, па жаданні, дадаткова мятай:


У адрозненні ад Мерджымек чорбасы, суп Эзагелін ніколі не пюруюць.